KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/13150 E., 2025/7123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1020 E., 2021/771 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aydın 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın katılana yönelik birden fazla kez aynı eylemde bulunması nedeniyle zincirleme suç koşullarının oluştuğuna, temel cezanın alt sınırdan verilmesi ve sanığa daha önceden verilmiş cezanın mahsup edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. İlk Derece Mahkemesince beyanı mahkumiyete esas alınan tanık ...'in soruşturma aşamasında iddiaya konu olaydan bahsetmediği ve kovuşturma aşamasında ise "...Ben doğrudan Cumhurbaşkanına hakaret ettiğini duymadım, ancak bir keresinde o neden oğlunu askere göndermiyor diye bağırdığını duydum, burada sanırım Cumhurbaşkanını kastetti, aradan uzun zaman geçtiği için olayların detayını hatırlamıyorum..." şeklindeki beyanının iddiayı doğruladığı şeklinde kabulünün mümkün olmadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli ve somut delil olmadığı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
2.Kabule göre de, sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının da uygulanmasıyla belirlenen 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası olduğu ve adı geçen Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/13150, K. 2025/7123, 21 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama