Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13177 K.2025/7790

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sorgun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın sarf ettiği sözlerin eleştiri sınırlarında kaldığına, savunmasında bilincinde olmadığını ve pişman olduğunu beyan ettiğine, suçun kast unsurunun oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın somut olayda kamu görevlisi olan polis memurlarına ve Cumhurbaşkanına hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu ve 125 inci maddeleri ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle sanığın hukukî durumunun 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi uyarınca farklı nevi'den fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilmesi ve fikri içtima hükümleri uyarınca da sanığın daha ağır hüküm içeren Cumhurbaşkanı'na hakaret suçundan cezalandırılması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

kamu görevlisine hakaret suçundan yürütülen soruşturmanın akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima hükümleri nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Kabule göre de,

a.Sanığın polis memurları refakatinde hastaneye sevki sırasında ve sonrası adli işlemlerin devamı için emniyete getirildiği sırada hakaret ettiği olayda, tanık polis memurlarından hakaretin emniyet ve hastanenin neresinde gerçekleştiği sorularak sonucuna göre aleni olup olmadığı tespit edildikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b.28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR