Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13209 K.2025/11662

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 13.09.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Cumhurbaşkanlığı sıfatı seçimle değil ant içmekle başlar. Buna göre 28.08.2014 tarihinde katılanın ant içerek Cumhurbaşkanı olarak göreve başlamış olması karşısında, suç tarih ve saati gözetildiğinde katılan Cumhurbaşkanı sıfatını haiz olmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2.Kabule göre ise; dosya kapsamından sanık hakkında olay tarihinde polis memurlarına hakaret eyleminden dolayı ayrı soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması ve tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekliliği karşısında, bahse konu soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR