Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13274 K.2025/8062

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, somut deliller bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak kurulan kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 5237 sayılı Kanun'un 299/1-2, 43/2-1 maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 19 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken "1 yıl 14 ay 7 gün" hapis cezasına karar verilmesi gerekirken "2 yıl 2 ay 7 gün" hapis cezası olarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki "2 yıl 2 ay 7 gün" ibaresi çıkarılıp yerine "1 yıl 14 ay 7 gün" ibaresi eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,