Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13544 K.2023/24966

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/15 Esas, 2015/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 9120 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 10 eşit taksitle tahsiline,

2. (1) Nolu bölümde belirtilen kararın, sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2021 tarihli ve 2021/3864 Esas, 2021/20597 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına,

3. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri, sanığın hakaret ve tehdit eylemlerinin sabit olduğuna, suçların unsurlarının oluştuğuna, delillerin eksik ve hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Başka bir olay kapsamında mağdur sıfatı bulunan C. K.'nın el sıvaplarının alınabilmesi için elini yıkamaması konusunda polis memuru katılan tarafından uyarılması üzerine C. K.'nın vekili olan sanığın, katılana hakaret niteliğinde sözler söylediğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve mevcut eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı kabul olunarak, sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar C. K., A. Ö., K. M., İ. A. ve E. Y.'nin anlatımları, CD çözümüne dair 21.10.2015 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına dair takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “Suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından CMK'nın 223/2-e maddesi." ifadesi çıkarılarak yerine "Suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi." ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,