Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/13647 K.2022/22149

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ile şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk ...’ın yokluğunda verilen kararda, cezaevinde hükümlü olarak bulunması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresi aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi ve cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yapılan tebligat sırasında, CMK'nın 35/3. maddesine göre,

kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin bu işlemin, anılan Kanun maddesine uygun yapılmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine yönelik Yerel Mahkemece verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran süre de gözetildiğinde, gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmekle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,