KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/14054 E., 2025/11842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/2056 E. 2020/2041 K.
- Suç
- Fuhuş
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz başvurusunun reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
567 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvurular üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince ayrı ayrı istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.09.2021 tarihli ek kararlarıyla, sanık ... hakkında verilen hükümler yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verildiği belirlenmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafiinin temyizinin; hükmün hukuka ve Kanun'a aykırı olduğu, eksik inceleme yapıldığı, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı, mağdurların anlatımlarının gerçeği yansıtmadığı, tanıkların beyanlarının çelişkili olduğu, fuhuş suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık lehine olan Yasa hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanık ...'nın temyizinin; hakkında verilen temyiz başvurusunun reddi kararının hukuka aykırı olduğu, cezaların toplamının esas alınması gerektiği, hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenle ve resen gözetilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığa ... hakkında verilen hüküm yönünden yapılan incelemede;
Sanık hakkında mağdur ... T.'ye yönelik fuhuş suçundan, Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarihli, 2013/12 E. - 2013/142 K. sayılı kararıyla verilen mahkumiyet kararının, İlk Derece Mahkemesinin 2013/95 E. - 2019/185 K. Sayılı temyiz incelemesine konu kararın (E-4) başlıklı bölümünde mahsubuna karar verildiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa ...'e yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;
"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/14054, K. 2025/11842, 25 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama