Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14433 K.2025/9392

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; hakaret kastı olmayıp bir anlık öfkeyle suça konu paylaşımı yaptığına, tayin edilen adli para cezasının kendisini ve ailesini ekonomik olarak sıkıntıya düşüreceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinin hakaret kabul edilen paylaşımın tarihi olan 14.03.2016 yerine 04.02.2019 olarak hatalı gösterilmesi,

2.Dosya kapsamından sanık hakkında ayrıca Cumhurbaşkanına hakaret suçundan da dava açıldığının anlaşılması ve tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekliliği karşısında, bahse konu dosyanın akıbeti araştırılarak,mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR