Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14498 K.2025/8959

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; sanık ve annesinin telefon görüşmesinin özel olduğuna ve kimse tarafından duyulmadığına, sanığın pişman olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın ikrarı, olay tutanağı ile tanık A.T'nin beyanları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Sanık ve müdafiinin 05.03.2020 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR