Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/14590 K.2025/10017

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında bulunduğuna, eleştiri niteliğinde olduğuna, içtihatlar da dikkate alınarak hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Cumhurbaşkanına hakaret ile hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299 ve 125/3-a maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2021/4 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, aynı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren aynı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR