KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/14846 E., 2022/25614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İş ve çalışma hürriyetinin ihlali
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
05/08/2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının, öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,
şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, muhatabın bilinen en son adresine tebligat yapılması gerektiği, tebligat yapılamaması halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine tebligat yapılması gerekmektedir.
Bu açıklamalar karşısında, uzlaştırma bürosu tarafından, katılanın bilinen son adresine gönderilen uzlaşma davetiyesinin tebliğ imkansızlığı nedeniyle iade olması üzerine mernis adresi tespit edilerek, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlenmesi karşısında; uzlaşma teklifinin Yasa'ya uygun şekilde ve yöntemince yapılmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/14846, K. 2022/25614, 19 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama