Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15180 K.2023/15615

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...'na yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, sadece “okumak/almak” suretiyle yapılan tebligatların usulsüz olduğu, bu haliyle tebliğin yukarıda anılan kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek Yerel Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararlar kaldırılmakla, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ,62 inci maddesinin birinci fıkrası,53 üncü maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2-Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,53 üncü maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık ...'nin temyiz isteğinin; cezanın eksik inceleme sonucu verildiği, maddi menfaat kastıyla hareket edilmediği, bu kast ile hareket ettiğine dair de dosyada başkaca hiçbir delil bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir. 2-Sanık ...'nun temyiz isteğinin; temyiz etmek istediği, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu, hükmün yüzüne okunmadığı için hak kaybına uğradığı, zamanında temyiz edemediği, açık ceza infaz kurumuna çıkamadığı, ikinci kez mükerrir olmadığı, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanık ...'un kullanmakta olduğu aracı ile ülkemize giriş yapmak istediği sırada aracın içerisinde göçmen kaçağı tanıkların da bulunduğu, diğer sanık ...'ın aracın yanına gelerek göçmen kaçaklarının ülkemize giriş yapmaları için yönlendirmelerde bulunduğu maddi vaka olarak kabul edilmiştir.

Her ne kadar sanık ... olay günü önceden tanıdığı diğer sanığı görüp selam verdiğini, o sırada iki tane yabancı uyruklu kadının bir araç içerisinde aracı hareket ettirmeye çalıştıklarını fark ettiğini, bu kadınlara yardım ettiğini ve deportlu olduklarından şüphelendiği için durumu gümrük görevlilerine bildirdiğini, şahısları Türkiye'ye geçirmeye çalışmadığını, onlardan menfaat temin etmediğini; diğer sanık ... ise soruşturma aşamasındaki ifadesinin tam aksine aracı ile Türkiye'ye geçmek üzere tampon bölgeye geldiği sırada ...

Shopa gitmek üzere kontak anahtarı üzerinde bırakarak araçtan ayrıldığını, o sırada bir arkadaşının arabasını alarak Türkiye tarafına götürmeye çalıştığını fark ettiğini, diğer sanık ...'ı tanımadığını göçmen kaçağı şahısları da tanımadığını, araçtan çıkıp çıkmadıklarını bilmediğini beyan ederek üzerlerine atılı suçlamayı reddetmiş iseler de;

soruşturma aşamasında beyanları alınan göçmen kaçağı şahısların araçla sanık ... ile birlikte gümrük sahasına geldiklerini, ...'un işlem yaptırmak üzere araçtan ayrıldığını, daha sonra yanlarına bir erkek şahsın gelerek kendilerine ''hoş geldiniz'' dediğini ve aracı ileri almalarını istediğini, birisinin yanlarına gelerek kendilerine '' hoş geldiniz'' diyeceği konusunda Türkiye'ye girmeden önce bilgilendirildiklerini, bu iş karşılığında kendilerini karşılayan şahsa 300 dolar para vereceklerini beyan etmeleri, kendilerine gösterilen kamera kayıtlarında sanık ...'nu teşhis etmeleri,

yine sanık ...'un soruşturma aşamasındaki ifadesinde kişi başı 50 TL karşılığında göçmen kaçağı şahıslar ile anlaştığını beyan etmesi karşısında sanıkların ve sanık ... müdafinin cezalandırılmaktan kurtulmaya yönelik mahkeme savunmalarına itibar edilmemiş ve maddi menfaat temin etmek suretiyle göçmen kaçağı şahısları ülkemize sokmaya çalıştıkları vicdani kanaatine varıldığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıkların Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık ...'nin müdafisi olmadan alınan kolluk ifadesinde, kişi başı 50 TL karşılığında göçmen kaçağı şahıslar ile anlaştığını kabul etmesine rağmen, duruşmada alınan savunmasının bu ifadeyle çelişmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 148/4. maddesi “Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınmaz” hükmü gereğince sanığın kollukça alınan ifadesinin duruşmada okunamayacağı ve hükme esas alınamayacağı gözetilmek suretiyle sanığın müdafisiz kolluk ifadesinin dışlanması suretiyle ve sanıkların suçu işlediğine dair göçmen beyanları, olay tutanağı,

kamera kayıtları ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde ve sanık ...'nun ikinci kez mükerrir olduğu hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasında Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR