Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15200 K.2025/12415

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlandığına, dosyaların birleştirilmesine, sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, suçların unsurlarının oluşmadığına, sözlerin eleştiri kapsamında kaldığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, adil yargılanma hakkı ile savunma hakkının ihlali yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek ve böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediğinden sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Cumhurbaşkanına hakaret ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın bahse konu ifadelerini aynı tarihte ve aynı suç işleme kararı içerisinde söylediğinden tek olan eyleminin bir bütün halinde iki ayrı suçu oluşturmasına karşın,

5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan Cumhurbaşkanına hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki temel cezanın belirlenmesine ilişkin ölçütler de değerlendirilerek cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca kamu görevlisine hakaret suçundan da hüküm kurulması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR