Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15501 K.2024/12745

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanığın, hakaret suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle daha önce açıklanması geri bırakılan hüküm aynen açıklanmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, lehe hükümlerin uygulanmadığına, dava zamanaşımı süresi dolduğu için düşme kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a-4 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörüldüğü, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile ihbara konu suçun işlendiği tarih arasında geçen süre de göz önüne alındığında zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR