Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1555 K.2024/14610

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; suç kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın adli sicil kaydında yer alan Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/120 Esas, 2017/551 sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilen 3740 TL adli para cezasına ilişkin ilamı yerine taksirli suça ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına.

“5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair kısmın bütünüyle çıkarılıp yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/120 Esas, 2017/551 sayılı kararı ile yaralama suçundan verilen 3740 TL adli para cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, cezasının adı geçen Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/117 Esas, 2015/55 Karar sayılı ilâmındaki 1500 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,