Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1566 K.2024/15783

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması suretiyle verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği iddia olunan hakaret suçundan İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2019 tarih, 2018/426 Esas ve 2019/284 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanık hakkında daha önce hakaret suçundan İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 27.04.2015 tarih, 2015/102 Esas ve 2015/101 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına neden olmayacağı gözetilmeden, hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR