Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15780 K.2023/21498

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli, 2014/159 Esas ve 2014/751 Karar sayılı kararı ile; hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli, 2020/11 Esas ve 2020/379 Karar sayılı kararı ile; hükmün denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş olup, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 06.01.2022 tarih ve 2020/1113 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2022 tarihli, 2022/183 Esas ve 2022/645 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddeleri uyarınca 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluşmadığına, dosyada delil olmadığına, beraat kararı verilmesine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde, suça sürüklenen çocuğun akrabası olan İ. G.'nin sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile kaçak sigara naklederken polis memurlarınca durdurulduğu ve adli işlemin yapıldığı, olayı duyan suça sürüklenen çocuğun olay mahalline geldiği, olay mahallinin güvenliğini sağlayan polis memuru olan şikayetçi T.T.'nin suça sürüklenen çocuğu olay mahallinden uzaklaştırmak istediği sırada, suça sürüklenen çocuğun "sizin a.. koyarım, o.. çocukları" dediği, eylemin tüm dosya kapsamı karşısında, sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, suça sürüklenen çocuğa atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede,

1. Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasındaki 26.06.2014 ve 23.10.2014 tarihli duruşmalarda on sekiz yaşından büyük olması ve 5271 sayılı Kanun'un 182 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki koşulların bulunmaması karşısında, duruşmanın herkese açık olması ilkesine riayet edilmeyerek, celselerin kapalı yapılması suretiyle aynı maddenin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

2. Hakaret suçunun aleni bir yer olan cadde üzerinde işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 307 nci maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,