Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15829 K.2023/20968

Sanığın 12.09.2022 tarihli eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi sunduğu, eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki dilekçe yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, Yerel Mahkemece anılan talebin reddine ilişkin verilen 14.09.2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararda başvurulacak Kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi yolu ile yüzüne karşı verilen kararı, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tefhimin yukarıda anılan kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından,

sanığın öğrenme üzerine gerçekleştirdiği temyizinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, eski hale getirme talebinin ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli, 2015/219 Esas ve 2015/966 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

b. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

2. (1) nolu bentte belirtilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.01.2022 tarihli ve 2020/4444 Esas, 2022/2033 Karar sayılı ilamı ile kararın "basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından (1) nolu bentte belirtilen hükümler aynen kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hükümlü olan sanığın muayene odasında ilaç yazılımı hususunda doktorla tartışması üzerine doktorun hemşire olan mağdurdan sanığın dışarıya çıkarılmasını istemesi üzerine sanığın kendisini dışarıya davet eden mağdura "Senin kafanı kırdıracağım, kafanı koparacağım, gününü göreceksin, başka bir mahkuma söyleyip kafana şişe attıracağım." diyerek tehdit ve “O..." diyerek hakaret suçlarını işlediği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

1. Sanığın suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

2. Mağdur ile tanık E. G.'nin benzer ve istikrarlı anlatımlarda bulundukları tespit edilmiştir.

3. Tanık M. E.'nin olaya dair bilgi ve görgüsü bulunmamaktadır.

4. Olaya dair 21.11.2014 tarihli tutanak tutulmuştur.

5. Sanığa ait adli sicil ve nüfus kayıt örneği dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdurun benzer beyanları, tanıkların, 21.11.2014 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın eylemlerinin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR