Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15878 K.2025/500

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildikten sonra karar bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş ve Mahkemece sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçu diğer sanıkla birlikte işlemediğine, fikir ve eylem birliği içinde olmadıklarına, teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna, alt sınırdan gerekçesiz uzaklaşıldığına, usülsüz delillerle mahkumiyet hükmü kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, teşhis işlemleri, göçmen beyanları, HTS kayıtları ve baz bilgileri, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, teşdit gerekçesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR