Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/15892 K.2023/20211

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanunu) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/334 Esas sayılı dosyasından tefrik edilerek aynı Mahkemenin 2008/336 Esasına kaydedilen dava dosyasında 2008/468 Karar sayılı 11.11.2008 tarihli kararla sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 1 yıl süre ile kahvehanelere gitmekten yasaklanmasına karar verildiği, bu kararın 20.01.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının ihbarı üzerine Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.2009 tarihli 2009/317 Esas, 2009/408 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, neticeten 7.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, neticeten 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 04.03.2013 tarihli ve 2012/3769 Esas, 2013/1528 Karar sayılı ilâmıyla, "...Yargılama aşamasında sanık adına çıkartılan davetiyelerin farklı adreslerde tebliğ edilmiş olması, ifade ve sorgu tutanaklarında farklı adreslerin yazılı olması da dikkate alındığında, özellikle hükmün açıklanması için açılan duruşma sırasında 5271 sayılı Kanun'un 195. maddesine göre çıkartılan davetiyenin tebliğ tarihi olan 13/07/2009 itibariyle sanığın, yengesi Hanife Kalburcu ile aynı konutta ikamet edip etmediğinin sanıktan sorularak ve gerektiğinde kolluk araştırması yapılarak belirlenmesi,

5271 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra,

yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesinin ve verilecek kararda hükmün açıklanma gerekçelerinin de bulunmasının gerektiği gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2013 tarihli 2013/169 Esas, 2013/302 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve denetim süresi içinde tedbire hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği, bu kararın 04.11.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli 2022/40 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca neticeten 7.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

b.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, hükümet konağında N.K. ile karşılaştığı ve aralarında tartışmanın meydana geldiği, karşılıklı küfürleşmelerin üzerine polis noktasında görevli olan şikâyetçi R.A.'nın sessiz olması konusunda sanığı uyardığı, sanığın ise şikâyetçinin yakasını tutarak "Sana ne pez..." şeklinde hakaret ettiği, şikâyetçinin bu hareket üzerine sanığı etkisiz hale getirmek istediğinde sanığın “Seni öldüreceğim seni yaşatmayacağım.” şeklinde tehditlerde bulunarak tekme attığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

4.Tanık M.U.'nun beyanı tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5.Şikâyetçinin resmi üniformasına ait montun çeşitli yerlerinde ve pantolonun diz kapak kısımlarında tozlu ayak izlerinin olduğuna dair polis memurları E.Ç. ve M.K. tarafından tanzim edilmiş 14.03.2008 tarihli tutanağın aslı gibi onaylı sureti dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Şikâyetçi ve tanık beyanları, Olay ve Olgular başlığı altında (5) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen tutanak, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında sanığın eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR