Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16228 K.2023/20202

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 tarihli ve 2017/365 Esas, 2017/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresi belirlenmesine,

2. (1) Nolu bölümde belirtilen kararın, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/8381 Esas, 2019/2814 Karar sayılı ilâmıyla; sonuç cezanın iki yılın üstünde olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanma koşulları gerçekleşmediğinden hükmün aynı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca bozulmasına,

3. Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/645 Esas, 2020/28 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın sevk ve idaresinde olup Edirne'den İstanbul istikametine seyir halinde olan minibüsün Çorlu Havalimanı mevkiinde yol kontrol uygulaması kapsamında durdurulduğu, yapılan kontrolde araçta üçü çocuk olmak üzere yabancı uyruklu toplam 9 kişinin yolcu olarak bulunduğu, yabancı uyruklu şahısların Pakistan ve Urduca içerikli kelimeler kullandıkları, üzerlerinde herhangi bir kimlik belgesi, ülkeye giriş belgesi veya pasaportun bulunmadığı ancak kullandıkları kelimelerden Pakistan uyruklu olduklarının tespit edildiği,

bu haliyle sanığın ülke sınırında bulunan Edirne ilinden yola çıktığı da dikkate alındığında bahse konu yabancı uyruklu şahısları ülkeye sokmak suretiyle sanığın atılı suçu işlediği, 04.03.2017 tarihli tutanak, aynı tarihli Karaağa Turizm tarafından düzenlenmiş biletler ve yolcu taşıma listesi, İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenmiş olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına dayanılarak, Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Turizm firmasında şoför olarak çalışan sanığın aşamalardaki savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemesi, söz konusu firma tarafından düzenlenmiş olan yolcu taşıma listesinde bulunan bilet numaralarıyla bilet asıllarında yer alan numaraların birbiriyle uyumlu olması, göçmenlerin kimliğine ilişkin beyan üzerine jandarma tarafından düzenlenmiş olan belgede yer alan isimlerle, biletlerde yer alan isimlerin kısmen benzerlik göstermesi,

firma yetkilisi olan tanık E. Y.'nin anlatımında bankodaki görevlinin genelde kimlik sormadan isme göre bilet kestiğini, araca alınırken de kimlik kontrolü yapılmadığını belirtmesi ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın, yolcu olarak aracında bulunan kişilerin göçmen olduğunu bildiğine, göçmenleri yasal olmayan yollardan ülkeye soktuğuna veya ülkede kalmasına imkan sağladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR