Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16412 K.2023/22374

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 31.01.2022 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin süresinde yapılmaması nedeniyle reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının muhatara tebliğ edilip kendisinin 15 günlük süre geçtikten sonra haberdar edildiğine, atılı suçu işlemediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup, resen incelenecek nedenlerle bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 27.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 20.01.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR