Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16418 K.2023/17499

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2009 tarihli ve 2006/661 Esas, 2009/667 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına,

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2015 tarihli ve 2019/20057 Esas, 2020/8822 Karar sayılı kararıyla, sanığın denetim süresi içerisinde, suç tarihi 08.02.2014 olan kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükümlerin aynen açıklanması suretiyle sanığın mahkûmiyetine,

3. (2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin 08.09.2020 tarihli ve 2019/20057 Esas, 2020/8822 Karar sayılı ilamı ile özetle açıklanan hükümlerin gerekçesiz olması ve tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle tehdit suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; psikolojik tedavi gördüğüne ve ilaç kullandığına, bu nedenle hükümlerin bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci ile 125 inci maddesinin üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tebliğname'deki onama isteyen görüşe aşağıda açıklanan nedenle iştirak edilmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işlenmesi halinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri olması nedeniyle, aynı Kanun'un 66 maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava zamanaşımının hesabında bu durumun dikkate alınacağı öngörüldüğünden zamanaşımının dolmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay (Kapatılan)18.

Ceza Dairesinin 08.09.2020 tarihli ve 2019/20057 Esas, 2020/8822 Karar sayılı ilamda belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, gerekçesiz karar verilerek Anayasanın 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR