Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16441 K.2025/162

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 15.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. O yer Cumhuriyet Savcısının temyizi suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu sebeple sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği düşünülmeksizin orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi,

2. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, katılana yönelik gerçekleştirdiği eylem sayısının iki olmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde düzenlenen arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

3. Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamelerde gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR