Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16453 K.2023/20438

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, sanıklar ... ve ... hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat, sanık ... hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, beraat kararlarının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin ilamıyla beraat hükümleri bozulmuş, yeniden yapılan yargılamada bu kez;

sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme, sanıklar ... ve ... hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, imar kirliliğine neden olma suçunun kirliliğe sebep verildiği anda oluştuğu bu suçun eski hale getirilmesiyle düşme kararı verilmesinin sanığı ödüllendirme niteliği taşıdığına, sanıkların mühür bozmak suretiyle eylemlerine devam ettiklerinin sabit olduğuna ve resen dikkate alınacak nedenlerle usul ve Yasa'ya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların işlettikleri iş yeri hakkında imara aykırılık nedeniyle 23.08.2010 tarihli yapı tatil tutanağı düzenlendiği, aynı işyeriyle ilgili olarak 08.03.2011 tarihli mühürleme zaptı ile iş yerinin mühürlendiği, fakat sanıkların mühürü bozarak faaliyetlerine devam ettiklerinin tespit edildiği iddia olunmuş, ancak Yerel Mahkemece davaya konu yerin ruhsata uygun hale getirildiği gerekçesiyle sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan düşme, sanıklar ... ve ... hakkında mühür bozma suçundan, üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanıklar ... ve ...'ın yargılama konusu eylemleri için aynı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... ve ... için 27.02.2013 tarihli, sanık ... için 18.11.2013 tarihli sorgu olduğu ve 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR