Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16507 K.2023/830

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hakkında uzaklaştırma kararı aldıran boşanma aşamasında olduğu eşi olan katılana, bu uzaklaştırma kararını başka bir erkekle ilişkisi olduğu için aldırdığını iddia ederek, zina yaptığı ve başka bir şahısla birlikte olduğuna dair elinde kamera kayıtları ve fotoğrafları olduğunu, mahkemeye bunları sunacağını söyleyerek hakaret edip "Sen cami duvarına işedin." diyerek tehdit ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece beraat kararları verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın soyut iddiasından başka sanığın cezalandırılmasına yönelik her türlü, şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR