Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16753 K.2025/1038

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin kararı ile tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 2018/2293 Esas, 2019/517 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, Dairemizce hakaret suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararı bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karşın, sanık hakkında tehdit suçundan yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; tanık M.U.'nın aşamalardaki beyanları çelişkili olduğundan ve söylendiği iddia ve kabul edilen sözlerin katılana değil olayın oluş şekline yönelik olduğundan beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, adli raporlar ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Sanığa yüklenen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/234 Esas ve 2014/430 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez mükerrir olması nedeniyle daha ağır olan ilamı yerine bu ilam tekerürre esas alınmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR