Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/16792 K.2025/10954

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, katılan beyanları ve katılanlar tarafından düzenlenen tutanak dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, tanık A. A.'nın sanığın hakaret etmediğini belirttiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olay tutanağı ve katılan beyanları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir. Ancak; Sanığın, hastasına ait evrakları katılan ...'in masaya fırlattığını, katılan ...'nın da kendisinin saçını çektiğini beyan etmesi ve tanık A. A.'nın sanığı doğrulaması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR