Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/17130 K.2025/12564

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2.16.03.2022 tarihli ek karar ile kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanmasına, mağdurların kendi lehlerine delilleri sunduklarına, hasta haklarının ihlal edildiğine, hasta olduğuna, hastaneye götürülmediğine, bu nedenle olayların çıktığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın savunması, mağdur beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve sabıkalı geçmişi, suça eğilimli kişilik özelliği, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 62., 51., 129. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A.Kasten Yaralama Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden,

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı ve 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "... temyiz edilmeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise,

... hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm dikkate alındığında, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,