Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/17145 K.2025/5588

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde yapıldığı, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri özetle; delillerin yetersiz olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış, kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; bozma ilamı öncesi verilen ve sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezalarına dair hükümlere yönelik sanıklar aleyhine temyiz başvurusunun bulunmaması karşısında, ilk hükümlerdeki kazanılmış hak gözetilmeden, bozma kararı sonrası verilen hükümlerde sanıklar hakkında adli para cezalarına da hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının D-3 ve E-2 bölümlerinde yer alan "Her ne kadar sanığın 3 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekmekte ise de, önceki hüküm aleyhine temyiz başvurusu olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 265/1.maddesi uyarınca önceki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemeyeceği gözetildiğinde,

sanığın netice itibarı ile 3 YIL 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin çıkarılması ve yerlerine "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi gereğince cezanın 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,