Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1743 K.2024/14406

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; İftira suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve iftira suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet ve beraat hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince iftira suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, hakaret suçundan ise sanığın beraatine karar verilerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekillerinin temyiz istemi; sanığın şikâyetçiye hitaben yazdığı tüm cümleler ve imalar birlikte değerlendirildiğinde, şikâyetçiyi hedef aldığı ve dolayısıyla matufiyet şartının sağlandığına, kararın bozulması vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın beyanı, suça konu yazıların içeriği ve 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesindeki “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” şeklindeki düzenleme ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede;

her ne kadar sanık savunmasında, paylaşımlarını düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında yaptığını, isim vermediğini, katılanı hedef almadığını beyan etmiş ise de, yapılan paylaşımların bir bütün halinde duraksamaya yer vermeyecek şekilde katılanı hedef aldığının anlaşılması karşısında matufiyet şartının gerçekleştiğinden "sanığın ifadelerinin duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun anlaşılamadığı dolayısıyla matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği" gerekçesi ile beraat kararı verilmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemenin kararı hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. İftira Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekillerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesinin uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,