Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1775 K.2023/4097

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 16.06.2009 tarih ve 2008/216 E., 2009/925 K. sayılı kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir,

2. Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 5 inci Ceza Dairesinin 28.05.2013 tarih ve 2012/3954 E, 2013/5797 K. sayılı ilamıyla savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle hükmün bozulmasına,

3. Bozma üzerine Yerel Mahkemenin 11.02.2014 tarih ve 2013/95 E., 2014/39 K. sayılı kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca neticeten hükmolunan 12 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmasının geri bırakılmasına,

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmasına,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma ilamından önce mahkumiyet hükmünün verildiği 16.06.2009 tarih olduğu ve bu tarihten sonra verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşmesi yerine yargılamaya devamla yazılı biçimde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,