Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1825 K.2024/14986

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın direnme kastının bulunmadığına, atılı suçtan kurulan hükmün hatalı olduğuna, verilen kararın bozulmasına vesaire ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiğine, sanığa en azından kasten yaralamadan ceza verilmesi gerektiğine, hakaret suçundan seçimlik ceza olarak para cezasına mahkum edilmesinin de doğru olmadığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.05.2023 tarihli ve 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip farklı bir sonuca ulaşması durumunda, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilebileceğinden, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1-1, maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesinin uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,