Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1861 K.2024/15661

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; gerekçelendirilmeden verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin hem mağdur edilip hem de suçlu konumuna düşürüldüğüne, sadece aleyhe hususların değerlendirildiğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, şikâyetçilerin beyanları ile tüm dosya kapsamında Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, Bölge Adliye Mahkemesince eleştiri yapılan hususlar dışında kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair sebepler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. Maddesi kapsamında bulunmadığı dikkate alındığı sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesinin uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,