Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/1869 K.2024/14990

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik katılan vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın müvekkiline hakaret ettiğine ve üzerine yürüyerek şiddet uygulamaya çalıştığına, sanık hakkında ceza verilmesinden vazgeçme kararı verilebilmesi için mağdurun sanığın tepkisine neden olacak haksız fiili olma zorunluluğu olduğuna, dava konusu olayda gerekli olan bu şartın oluşmadığına, kararın hukuka aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın kendisine bağırmasından sonra, bu haksız hareket sonucu dava konusu sözleri sarf ettiğinin anlaşılması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin delilleri takdir ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR