Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/197 K.2023/20622

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkraları gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, katılan M.P.'nin yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin, kararın “tefhiminden” itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine, “tefhim ve tebliğden" itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu,

bu haliyle tefhimin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve gerekçeli kararın da adı geçen katılana tebliğ edilmediği anlaşılmakla, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla gerekçeli kararın, katılan yönünden başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklini belirten şerhi ihtiva edecek şekilde usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,