Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2057 K.2024/15616

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin olmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair dosyada yeterli delil olmadığına, şüpheden sanığın yararlandırılarak beraat kararı verilmesi aksi halde lehine olabilecek tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı hakaret suçunun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık hakkında seçimlik ceza olarak adli para cezasının tercih edilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca cezasında indirim yapılması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedeninin kararda gösterilmesi ve bu nedenin yerinde görülmüş olması karşısında, temyiz istemine itibar edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, adli para cezası seçilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesine aykırı davranılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR