Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2098 K.2024/14123

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan başvuru üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; üzerine atılı suçu işlemediğini öne sürerek tanık olarak dinlenmesini talep ettiği kişilerin dinlenilmeksizin hakkında eksik inceleme yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi nedenleriyle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına dayanak alınan ilama konu mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olması ve bu suçun 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde yer alan “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile...” ibaresinin madde metninden çıkarılması dolayısıyla uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR