Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2208 K.2024/16832

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine, dosya yeniden ele alınarak Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; kararın eksik incelemeyle verildiği, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, suçun maddi unsurlarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, aleniyet unsurunun oluşmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, herkese açık olan bir internet haber sitesinde gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluştuğu anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR