Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2237 K.2024/17390

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ayrı ayrı istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ek kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden sanıkların temyiz başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...'ın temyizlerinin; hükümlerin usule ve esasa aykırı oldukları, ceza infaz kurumuna ziyaret için gittiklerinde infaz memurlarının sözlü ve fiziki saldırısına uğradıkları, mağdur oldukları halde ceza verildiği, lehe olan CMK'nın 231. maddesi ile TCK'da düzenlenen seçenek yaptırımlar uygulanmayarak eksik incelemeyle karar verildiği, bu nedenle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. Sanık ...'ın ayrıca görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz talebinin reddine dair kararın usul ve Yasa'ya aykırı olması nedeniyle bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, şikayetçilerin sayısına göre 5237 sayılı Kanun'nun 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(b) maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,