Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2248 K.2024/17561

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümleri Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak duruşma açmak suretiyle atılı suçlardan cezalar artırılarak mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın trafik kazası yaptığına, yaralı olan eşi ve çocuğuna yardım etmeye çalıştığı esnada kolluk görevlilerinin sanığı zor kullanarak araca bindirmeye çalıştığına, sanığın yaşadığı panik ve endişe hali nedeniyle ceza sorumluluğunun ortadan kalktığına, 5237 sayılı Kanun'un 27/2. ile 34. maddelerinden yararlandırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 34/2. maddesinde düzenlenen "İradi olarak alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisinde suç işleyen kişi hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki hüküm ile sanığın meşru savunma hali içerisinde bulunmadığı dikkate alındığında sanığın ceza sorumluluğunun ortadan kalkmadığı veya azalmadığı belirlenmiş; ayrıca temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Ancak;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın aynı olay kapsamında, incelemeye konu dosyanın mağduru olan Muzaffer K. ile birlikte diğer jandarma görevlilerine de hakaret ettiğinden bahisle 24.12.2019 tarihli iddianame ile dava açıldığı ve bu yargılamanın Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/780 Esas sayılı dosyasında yürütüldüğü anlaşılmakla, mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi bakımından ilgili dava dosyası getirtilerek bu dava ile birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-c maddesinde yer verilen "Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,