Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2290 K.2024/15806

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, davaya konu sözlerin şikayetçiden kaynaklanan bir hakarete cevap niteliğinde olduğuna, bu kapsamda 5237 sayılı Kanun'un 129/3. maddesinin uygulanması gerektiğine, tanık beyanları arasında çelişki bulunduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Dosya arasında bulunan olay anına ait ses ve görüntü kayıtlarının incelenmesinde şikayetçiden kaynaklanan bir haksız eylem veya hakaret tespit edilemediğinden temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçundan kurulan hükümde; sanığın aleni yer olan sokakta şikayetçiye hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı ile Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararında "27.04.2016" olan suç tarihi gösterilmemiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilebileceği anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR