Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2340 K.2024/18019

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakaret etmediğine, delil olmadığına, keyfi tutuklu bırakıldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer ise kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, kişilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir olgu veya fiil isnat edilmesi veya sövme niteliğinde harekette bulunulması gerekir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın duruşmada mağdur hakkında ''Şuan da benim bulunduğum yerde T.G.'nin bulunması gerekmektedir. Zira, hasımlardan rüşvet alarak beni haksız ve hukuksuz yere tutuklayıp uzun süredir davamı açmayarak mağdur olmama sebebiyet vermektedir.'' şeklindeki savunmasının işlemediğini bildiği bir suç nedeni ile şikayette bulunmak sureti ile iftira suçunu işlediği, iftira suçunun aynı zamanda hakaret suçunun unsurlarını da içerdiği, ancak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 267. maddesinin birinci fıkrasında yer alan iftira suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmemesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR