Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2369 K.2024/18023

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Tebliğname'de 5271 sayılı Kanun'un 286/2-h maddesi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğu, bu nedenle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşü belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, tüzel kişiliğe yönelik bir paylaşım olmadığına, beraat etmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Temyize konu suçun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret olması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 286/3-a maddesi gereği, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla ve yetersiz raporla karar verilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR