KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/2470 E., 2024/15768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastası olduğu kabul edilen sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği düşünülmeden, savunma ... kısıtlanarak karar verilmesi, 2. Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/2470, K. 2024/15768, 2 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama