Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2540 K.2024/17130

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında ; Görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, kararın gerekçesiz olduğuna, lehe olan delillerin değerlendirilmediğine, adil yargılanma, lekelenmeme haklarının ve silahların eşitliği ilkesinin ihlal edildiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-(b) maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki suçu işlediği sırada suça sürüklenen çocuk olması nedeniyle bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı ve bunun yerine adli sicil kaydında yer alan Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/879 Esas ve 2017/201 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,