Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/265 K.2024/13681

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının sanık tarafından temyiz edildiği tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, tehdit suçu açısından verilen asıl hükmün kesin nitelikte olup temyizinin mümkün bulunmadığı ayrıca;

sanığın yokluğunda kurulup 20.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hakaret suçuna ilişkin asıl hükme karşı, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 16.12.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,