Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/2664 K.2024/16527

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli çağrı kağıdının bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen kararı içerir tebligatın,

kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan Nurcan Komşu'nun bildirdiği en son adresi yerine farklı bir adresine yapılan tebliğin iadesi üzerine MERNİS adresine Tebliğat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla,

incelenmeksizin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,