KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/2703 E., 2024/17710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet, hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurularının esastan reddi, temyiz talebinin reddi
- Temyiz edenler
- Sanıklar
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
644 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümler ile sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan başvurular üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddi kararları verilmiştir. . 2.Sanıkların hükümleri temyiz etmeleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 02.04.2021 tarihli Ek Karar ile görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ...'ın asıl ve ek karara yönelik temyiz isteği; hakkında lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hakaret suçuna ilişkin somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen cezalandırılmasına karar verildiğine, mağdur olduğuna, polis memurlarına zorluk çıkarmadığına, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir. 2. Sanık ...'in temyiz isteğinin; atılı suçlamayı kabul etmediğine, katılanlarca kendilerine hakaret edilip göğsüne vurulduğuna, asıl mağdurun kendisi olduğuna, böyle bir olayın yaşanmasından dolayı pişman olduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanıkların savunmalarına, katılanlar ... ile ...'in aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanlarına göre, sanıkların atılı suçu işlediklerine, haksız tahrik hükümlerinin koşulları oluşmadığından sanıklar hakkında uygulanmamasına, engel sabıkaları nedeniyle sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. maddeleri ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ile 6136 Sayılı Yasa'ya Muhalefet Suçlarından Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik
6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca, “İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyizi mümkün olmadığından,
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/2703, K. 2024/17710, 24 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama