KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/2983 E., 2024/16927 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Temyiz edenler
- Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği özetle; delillerin yetersiz olduğuna, üzerine atılı suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanığın üzerine atılı eylemi ekip aracının dışında aleni olarak gerçekleştirmesi sebebiyle aleniyet hükümlerinin uygulanması gerektiğine dairdir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Somut olayda; sanığın eylemini, ekip aracına bindirildiği esnada aracın dışında gerçekleştirmesine karşın, anılan Kanun'nun 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/2983, K. 2024/16927, 16 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama